Smaller Default Larger

Zwembadleed

Woensdag 16 augustus wist De Telegraaf het te melden: volgens het RIVM en drie universiteiten gedijen ziekmakende schimmels (te) goed in publieke binnenzwembaden. Het maakt een eigen zwembad in de tuin verleidelijk, maar hoe verleidelijk?

Na het graven, metselen of opblazen van het persoonlijk zwemparadijs moet dit worden gevuld met water, heel veel water! Dat moet schoon blijven en dus worden zout, chloor of andere chemicaliën toegevoegd. Resultaat is een hygiënisch onbekommerde relaxbeleving! Tot het moment dat het zwembad moet worden geleegd! Stress slaat toe want waar laat je tienduizenden liters zwembadwater? Gewoon weg pompen of weg laten stromen is de makkelijkste manier maar kent juridisch beperkingen. Zo bepaalt het Besluit Lozing Afvalwater Huishoudens dat zwembadwater niet op of in de bodem mag worden geloosd. Zijn er chemicaliën toegevoegd dan mag het water uitsluitend in het openbare riool worden geloosd. Ook lozen op het oppervlaktewater is wettelijk taboe, want de chemicaliën zijn schadelijk voor plant en dier.  

Worden de vele kuubs water in de eigen tuin geloosd dan komt direct het burenrecht om de hoek kijken. Buren zullen het niet erg waarderen indien vreemd zwembadwater ongegeneerd hun tuin instroomt! Weliswaar bepaalt art. 5:38 van het Burgerlijk Wetboek (BW) dat lagere erven het water moeten ontvangen dat van hoger gelegen erven van nature afloopt. Maar vraag is of daar ook zwembadwater toe behoort! Bovendien mag de eigenaar van een erf geen onrechtmatige hinder aan eigenaars van andere erven toebrengen (art. 5:37 BW). Daarvan kan sprake zijn indien (al dan niet) gechloreerde zwembadwater vrijelijk tegen de coniferen en rododendrons van de buren klotst. Misschien dan langs de notaris om een erfdienstbaarheid te vestigen? Een variant op het gootrecht laat zich denken. Dat is het recht om (schoon!) hemelwater te lozen op het dienende erf. Denkbaar is ook een variant op het recht van waterleiding, hoewel dat gaat over watertoevoer en het legen van een zwembad juist gaat over waterafvoer. En welke buur zal zich tot een dergelijke erfdienstbaarheid laten verleiden? Misschien toch maar weer gewoon een van die 1.500 openbare zwembaden bezoeken!

Ewald van Hal is bestuurslid van NVTB

Agenda

 

   

27 november 2018, start 17:00 uur, 
Perscentrum Nieuwpoort, Den Haag.
          Bezoek de website 
           en schrijf u in!  

Nieuwsbrief


 Klik hier voor de laatste NVTB nieuwsbrief.

Meld u hier aan voor de NVTB nieuwsbrief. 

NVTB & LinkedIn

 

De LinkedIn-groep van NVTB telt inmiddels meer dan 700 leden. Bent u al lid van de groep? Denk en discussieer met ons mee over actuele zaken.

U kunt zich hier voor de LinkedIn-groep aanmelden.

 

Column bestuurslid Ewald van Hal

CE in een Circulaire Economie

In een circulaire economie wordt niets weggegooid: bij sloop vrijkomende bouwproducten worden hergebruikt of zijn grondstof voor nieuwe. Dit ideaal leidt tot nieuw denken, anders doen maar plaatst ook bestaande regels in een ander daglicht. Neem de CE-markering van bouwproducten. Nieuwe en gebruikte verdienen daarin gelijkwaardig behandelt.

CE (Conformité Européenne) is in de basis bedoeld voor nieuwe producten, communiceert dat deze voldoen aan Europese eisen en daarom binnen de EU vrij verhandeld mogen worden. Bouwproducten zijn vaak geen eindproduct, zodat de Europese wetgever hiervoor een rechtstreeks werkende Europese CE-verordening opstelde (CPR). Deze zet focus op de (technische) prestaties die essentieel zijn om met dat bouwproduct een veilig en gezond gebouw te maken. Welke prestatie dat concreet zijn, en hoe daarop moet worden getoetst, wordt bepaald door de betreffende Europees geharmoniseerde productnorm. Na toetsing mag het bouwproduct in het handelsverkeer worden gebracht, mits blijvend vergezeld van het CE logo en bijhorende Prestatieverklaring. Nagedacht wordt nog hoe en welke milieurelevante productinformatie bij dit strak ingeregelde CE-stelsel kan worden betrokken.

Lees meer...