Smaller Default Larger

Woningbouw lostrekken met luisteren en loslaten

Merel van der Ham

DEN HAAG - De iPhone is de heilige graal van de verkoper. In de bouw is dat niet anders. De terugkerende vraag blijft:Hoe geef je burgers de woning waar ze als vliegen op afkomen? Ook tijdens de vijfde Bouwpoort-bijeenkomst komt de Apple telefoon ter sprake als hét voorbeeld hoe de aanbieder de vrager vóór kan zijn in het neerzetten van een droomhuis. De sprekers proberen ondertussen een omgekeerde aanpak bij hun publiek tussen de oren te krijgen.

“Er wordt gepraat maar niet geluisterd. Zo krijg je een aanbod dat niet aansluit op de vraag.” De constatering is afkomstig van Anke van Hal, hoogleraar duurzaam bouwen aan Nyenrode en TU Delft. De moed zakt haar in de schoenen als ze terugblikt in de geschiedenis. Een notitie van de voorganger van Agentschap NL uit 1980 resoneren exact dezelfde woorden over energiebesparing en verduurzaming van de bestaande woningvoorraad. Nu, ruim dertig jaar later, staan we nog steeds voor precies dezelfde opgave. Hoe kan dat? “Veel projecten zijn gebaseerd op een onderbuikgevoel en niet op feiten. Men maakt projecten op basis van de eigen kennis, vaak is dat techniek of financiën. Dat zijn niet de factoren die bepalen of een project slaagt of niet”, constateert ze.

“We hebben veel kennis over gedragswetenschappen, maar die passen we in de bouw niet toe.” Een voorbeeld: “Uit onderzoek blijkt dat soms hele kleine emotionele aspecten maken dat een verduurzamingsproject niet van de grond komt.” Een corporatie die een keer onaardig is geweest tegen de bewoners, of nooit de telefoon opneemt, heeft z’n goodwill verloren en krijgt die bewoners niet meer mee in een verder prima verduurzamingsproject. “Niets zo emotioneel als de gebouwde omgeving. Bouwers zijn rationele actoren in een emotionele omgeving.” Ze wijst op een in de gedragswetenschappen bekend fenomeen: verliesaversie. “Verduurzamingsinvesteringen met een terugverdientijd van vijftien jaar lokken weinig mensen. Een uitgestelde beloning heeft minder waarde.”

Blokkade

De huidige werkwijze is nog niet zo makkelijk te veranderen, denk Adri Duivesteijn. De PvdA senator is als voormalig wethouder Ruimtelijke Ordening van Almere verantwoordelijk geweest voor grootschalige uitbreiding van de stad. “De planningscultuur is de blokkade We zijn altijd gewend geweest aanbodgericht en vanuit instituties te denken. De vraag is: Hoe kun je een systeem bedenken waarbij je de creativiteit van mensen actief krijgt? De overheid moet burgers de ruimte geven, blokkades opruimen en er verder zoveel mogelijk vanaf blijven. De politiek is bijna verkrampt in het leiding geven. We zitten zo vast in de structuren dat we het nauwelijks voor kunnen stellen.”

Achter in de zaal staat Job Dura, voorzitter Raad van Bestuur van Dura Vermeer. “Wij kijken wel degelijk naar de wensen van mensen, er is heel veel mogelijk maar de vraag is altijd: wat houdt z’n waarde?” Duivesteijn: “Dat is het beste voorbeeld van hoe we redeneren: er zijn ontzettend veel mogelijkheden, maar is dat wel verantwoord voor de mensen? Dat is bijna socialistisch denken voor een ander. Bestuurders hebben die neiging ook. Waarom zouden we mensen niet gewoon hun gang laten gaan?” Van Hal: “Als mensen het graag willen hebben, dan organiseren ze ook de financiering voor zo’n dure iPhone.”

Cobouw 4 oktober 2013

Agenda

 

   

27 november 2018, start 17:00 uur, 
Perscentrum Nieuwpoort, Den Haag.
          Bezoek de website 
           en schrijf u in!  

Nieuwsbrief


 Klik hier voor de laatste NVTB nieuwsbrief.

Meld u hier aan voor de NVTB nieuwsbrief. 

NVTB & LinkedIn

 

De LinkedIn-groep van NVTB telt inmiddels meer dan 700 leden. Bent u al lid van de groep? Denk en discussieer met ons mee over actuele zaken.

U kunt zich hier voor de LinkedIn-groep aanmelden.

 

Column bestuurslid Ewald van Hal

CE in een Circulaire Economie

In een circulaire economie wordt niets weggegooid: bij sloop vrijkomende bouwproducten worden hergebruikt of zijn grondstof voor nieuwe. Dit ideaal leidt tot nieuw denken, anders doen maar plaatst ook bestaande regels in een ander daglicht. Neem de CE-markering van bouwproducten. Nieuwe en gebruikte verdienen daarin gelijkwaardig behandelt.

CE (Conformité Européenne) is in de basis bedoeld voor nieuwe producten, communiceert dat deze voldoen aan Europese eisen en daarom binnen de EU vrij verhandeld mogen worden. Bouwproducten zijn vaak geen eindproduct, zodat de Europese wetgever hiervoor een rechtstreeks werkende Europese CE-verordening opstelde (CPR). Deze zet focus op de (technische) prestaties die essentieel zijn om met dat bouwproduct een veilig en gezond gebouw te maken. Welke prestatie dat concreet zijn, en hoe daarop moet worden getoetst, wordt bepaald door de betreffende Europees geharmoniseerde productnorm. Na toetsing mag het bouwproduct in het handelsverkeer worden gebracht, mits blijvend vergezeld van het CE logo en bijhorende Prestatieverklaring. Nagedacht wordt nog hoe en welke milieurelevante productinformatie bij dit strak ingeregelde CE-stelsel kan worden betrokken.

Lees meer...